Chicago

Dag 10	Vrijdag 27 juli 2007
Vertrek 11.25 uur Sandusky	Aankomst 16.45 uur Chicago, Lombard
Km stand vertrek 895	Km stand aankomst 1206, gereden 311
Hotel Hampton Inn	Kamer 436
Diner Weber Grill

Het ontbijt was tot 10 uur en er stond vers fruit zoals ananas, meloen en druiven.
Omdat de ontbijtruimte al snel werd opgeruimd roosterden we vlug wat brood en bagels.
De kinderen gingen op de kamer op MSN.
We gingen rond half twaalf op weg en kregen direct een fikse regenbui. We moesten een paar keer tol betalen onderweg.

We zagen borden met “Animal present when flashing” en vroegen ons af welke beesten dit zouden zijn.

Later stopten we bij een wegrestaurant waar wij cappuccino namen bij Gloria’s jeans en de kinderen fris met een panini broodje bij Fazoli’s.
We tankten hier direct want er is veel verschil in brandstofprijzen.
We hadden van de week diverse merken kauwgum gekocht om uit te vinden welke smaak het lekkerst was. Er was één soort die proefde naar wc-eend, echt vies.
Sebastian had gevraagd hoe we dit wisten, hadden we wel eens een slok genomen?
Het was goed dat wij Chicago in reden want de stad uit stond een file. 

Om 17.30 uur kwamen we bij het hotel aan wat er nieuw uitzag.
In de liften hingen leuke bordjes, in één lift stond: Ice cream, you scream en in de andere lift; Here a moo, there a moo.

Onze kamer was netjes en de bedden zagen er heerlijk uit, het was weer een uur vroeger door de tijdszones.
We gingen eten bij een Weber grill restaurant en voor de eerste keer deze reis kregen we een trilapparaatje mee omdat het druk was.

 Na een half uur begon het te zoemen en te knipperen en kregen we een plekje midden in het restaurant.
Het was er gezellig, vooraf hadden we uienringen met een sausje, Tom had meatloaf, de kinderen hamburgers en ik spare ribs, lekker.
We kregen doosjes lucifers voor onze verzameling!
Erna hebben we nog even rondgekeken in een shopping mall.

Sandusky

Dag 9	Donderdag 26 juli 2007
Vertrek 09.40 uur Chardon	Aankomst 21.45 uur Sandusky
Km stand vertrek 793	Km stand aankomst 895, gereden 102 mijl
Hotel Sleep Inn	Kamer 305
Diner Panda Express	Cedar Point Amusement Park

We gingen ontbijten in de keuken waar alles al voor ons klaarstond.
Sylvie was al naar haar werk maar Emiel was volop bezig om ons te verwennen.
We bekeken de mooie vogels en eekhoorntjes in de tuin, gisteravond hadden we zelfs een hert gezien.
We waren van plan vandaag naar het pretpark Cedar Point gaan, die bekend staat om de hoogste achtbanen.
We kregen lege blikjes cola mee, daar kreeg je $ 8 korting p.p. mee op de toegang.
Om half 12 waren we er en de parkeerplaats was lang niet vol.
Er zaten veel meeuwen want het lag vlak aan het meer.
De lucht zag er dreigend uit dus namen we de jassen mee en de rugzak met onze papieren stopten we in een locker bij de ingang.
We liepen als eerste naar The Dragster, deze achtbaan is 430 ft hoog en gaat met een snelheid van 120 mph.

Sebastian ging in de rij staan maar omdat het begon te regenen werd de attractie stopgezet.

Na 3 uur wachten kwam hij uit de rij en was er nog steeds niet in geweest,
Nathalie en Tom waren intussen in een andere achtbaan geweest.
Ik bleef op de tassen passen en bleef lekker mensen kijken.

We liepen naar Millennium force waar de mannen ingingen. Deze achtbaan was 300 ft en ging 92 mph en ze vonden het allebei heftig.

Er was veel herrie in het park van de diverse attracties en de muziek schalde uit de luidsprekers.

Later die middag ging Sebastian nog een keer in de rij staan voor de Dragster terwijl wij naar een ijsshow gingen van Snoopy. De liedjes waren leuk en het schaatsen was mooi om te zien, alleen die Snoopy figuren waren iets te kinderachtig voor ons.
’s Avonds aten we bij Panda Expres; nasi en mihoen met pittige kip en beef met broccoli. I
k had op een reisverhalensite gelezen dat dit een goede keten was, maar wij vonden het niet speciaal. De kinderen aten een ijsje van Ben en Jerry, dat was duur in het park, 11 dollar voor twee ijsjes. Nathalie en ik gingen ’s avonds in het hoge reuzenrad.

Omdat hij hard rond ging moest je zelfs in de veiligheidsgordels.
De jongens gingen ook in de Raptor, een supersnelle achtbaan die een paar keer over de kop ging en waarbij je benen los bungelen onder het karretje.
Intussen was het weer opgeknapt en het was nog licht toen we om 21 uur naar het Sleep Inn hotel reden.
De ontvangst bij de receptie was hartelijk en de kamer was ok, er stond voor de kids een rollaway bed.

Chardon

Dag 8	Woensdag 25 juli
Vertrek 10.45 uur Niagara Falls	Aankomst 16.00 uur Chardon, OH
Km stand vertrek 596	Km stand aankomst 793, gereden 197 mijl
Logeren bij vrienden
Diner BBQ op het terras

Vanmorgen toen we opstonden was het warm en zonnig.
We ontbeten in de hal van het hotel, pakten alles in en vertrokken om 10.45 uur.
We reden een andere kant Niagara uit en moesten bij de grensovergang even wachten.
We zagen een ADULT SUPERSTORE onderweg, de kinderen zeiden voor de grap dat je daar ouders kon omruilen.

Onderweg hielden wij ons aan de maximum snelheid van 65 mph maar de vrachtwagens vlogen ons voorbij. Die zijn hoog en kunnen maar net onder de viaducten door, sommige met 2 aanhangers en wel 18 wielen aan één kant.
Vervolgens stopten we in Erie, hier zaten een heleboel zaken aan beide kanten van de weg.
We pinden geld en bij een Walmart kocht ik Nordic walking stokken met een kompas in het handvat (hier noemen ze deze hiking poles).
Deze stokken zijn inschuifbaar dus kunnen mee terug in de koffer.
We gingen lunchen bij Panera bread waar Nathalie en ik een broodje deelden en Sebastian een croissant nam.
Toen we in het plaatsje Chardon aankwamen barstte een onweersbui los.
We waren precies om 4 uur bij onze vrienden zoals afgesproken en Emiel stond in de garage toen we aankwamen.
Het voelde al snel vertrouwd ondanks dat we elkaar 10 jaar niet gezien hadden.
Ze hebben hier een prachtig huis met mooie tuin en zwembad en hebben het erg naar hun zin in Amerika.

We gingen koffie drinken en bijkletsen, de zoons Harold en Christiaan waren ook thuis.
Sebastian ging met ze mee om te computeren en later met de auto het stadje verkennen en de muziekinstallatie uitproberen.
Wij kregen de slaapkamer boven en de kinderen in de basement beneden.
Sylvie kwam om 18 uur thuis van haar werk, het was zo leuk haar weer te zien.
We gingen buiten op het terras bij het zwembad barbecueën, heerlijk met salades en grote garnalen.

De kinderen speelden watervolleybal in het zwembad.

Sylvie gaf ons namen door van winkels die populair zijn onder jongeren in Amerika, o.a. Abercrombie & Fitch, American Eagle, Hollister en Aeropostale.
We mochten een was draaien en na opgeruimd te hebben gingen we naar de games room in de kelder van het huis waar de jongens pool speelden en wij aan de bar verder kletsten.

Sylvie had gevraagd of we in het gastenboek wilden schrijven.
Voor Emiel hadden we een cd van De vrienden van Amstel Live gekocht en voor de jongens een zak drop.
Toen we hoorden dat Sylvie kikkers spaarde nam ik me voor om thuis een leuke kikker te kopen en die op te sturen als bedankje.

Niagara Falls

Dag 7	Dinsdag 24 juli 2007
Vertrek 10.30 uur Niagara Falls	Aankomst 15.30 uur Niagara Falls
Hotel: Days Inn & Suites	Kamer 647
Km stand vertrek 593	Km stand aankomst 596, gereden 3 mijl
Diner: The Keg

We gingen om half 10 ontbijten in de hal van het hotel.

Het was druk maar er stonden mensen voor ons op zodat we hun tafel konden gebruiken.
Nadat we bustickets en toegangskaartjes gehaald hadden wandelden we naar de boten van Maid of the Mist, waar we blauwe regenponcho’s aankregen.

Je werd dicht bij de waterval behoorlijk nat en vooral met een bril is het lastig.
Het was imposant de waterval van zo dichtbij te zien, in totaal duurde de tour ongeveer een half uur.

Bij de uitgang werd er weer een foto van ons vieren gemaakt, maar voor 25 dollar hoefden we die niet.
Na een kop koffie reden we met de bus naar White water walk.
Daar liep je langs de snel stromende rivier die van de watervallen afliep met een vaart van 35 km/u. 

Later gingen we verder met de bus naar Whirlpool aero car, de kinderen gingen daar met een karretje over een soort kabelbaan naar de overkant van de rivier.

Eenmaal weer ingestapt op the “People mover” bus reden we naar een vlinderexpositie waar wel 2000 vlinders vlogen, ook bijzondere soorten.

Het is opvallend dat Amerikanen zonder dat ze weten waarvoor, gewoon overal maar achter in de rij aansluiten, Nederlanders zijn veel brutaler.
Na afloop liepen we naar een Hersheys chocoladewinkel waar we fudge konden  proeven.
We maakten foto’s bij Clifton Hill waar het een gekkenhuis was, een en al vermaak, er komt steeds meer bij.

 

Bij de supermarkt kochten we water en waspoeder. De wasmachine in het hotel was vrij dus we konden gelijk een was draaien. Daarna deden we de was in de droger, behalve de t-shirts want deze grote machines worden erg heet.
We gingen op pad om een restaurant uit te zoeken en zijn gaan eten bij The Keg, een steakhouse restaurant in het Marriot hotel.

Het was een goede keuze want het eten was heerlijk.
We zaten er lekker en hadden een aardige serveerster die van alles vroeg;
“Do you want chips or baked potatoe?,
What kind of dressing on your salad, Caesars, Thousand Island, Honey Mustard?

, How do you want your steak medium, rare?,
What kind of beer?,
What kind of wine?, overal hebben ze lijsten vol keuzes.
Ik had er overheerlijke aardappelpuree met knoflook.
Na afloop zijn we op ons gemak terug gewandeld langs de watervallen die nu verlicht waren en Nathalie maakte een herinneringsmunt van een penny.
Om 10 uur waren we weer terug op de kamer.

Niagara Falls

Dag 6	Maandag 23 juli 2007
Vertrek 10.15 uur uit Corning	Aankomst 14.45 uur in Niagara Falls
Km stand vertrek 419	Km stand aankomst 593, gereden 174 mijl
Hotel; Days Inn & Suites	Kamer 647
Diner: Beef Baron

Het ontbijt was tot 9 uur, we aten cornflakes en geroosterd brood.
Tom nam een hamburger opgewarmd in de magnetron, waar die zin in heeft ’s morgens! Verschillende mensen vroegen waar we vandaan kwamen en verstonden dan in plaats van Holland, Poland! We moeten voortaan maar ‘The Netherlands’ zeggen of ‘We are Dutch’.

We belden naar oma en opa die in ons huis logeerden.

Oma vertelde dat ze gezien had dat er in Mengat (Manhattan) iets ergs gebeurd was, “maar dat was toch niet bij jullie in de buurt”!!

Om 10.15 uur gingen we op pad met routes die ik thuis uitgeprint had van mapquest, dit was handig want het stond goed aangegeven.
We zagen mooie auto’s onderweg, sommigen hebben een lintje achterop, zoals gele met “Save our troops” erop maar ook roze en rode lintjes. We moeten opzoeken wat ze betekenen.
Rond de middag stopten we bij een wegrestaurant. Sebastian had zin in een doughnut maar omdat ze die niet hadden nam hij kipnuggets. Het landschap werd groen en heuvelig en het was niet druk onderweg.
We luisterden naar onze cd’s maar vonden later een leuke muziekzender, 91.7 Niagara’s hits fm.  
Bij de Canadese grens werden ons vragen gesteld; How much money do you have?, How long will you be staying?, Any food or alcohol?

We moesten alle 4 uitstappen en met een gele brief naar het douanekantoor voor een stempel in het paspoort.
Aan de andere kant van Canada naar Amerika stond een file. In de buurt van het hotel reden we verkeerd en stopten bij een tourist information waar we combinatie tickets voor Maid of the Mist kochten en een plattegrond van Niagara Falls meenamen.
Het bleek dat er 4 Days Inn hotels waren. Omdat het hotel overboekt was en de gereserveerde kamer niet meer vrij, kregen we een upgrade naar een 2 bedroom suite, deze had een aparte zitkamer en we konden van de zitbank een extra 2-persoonsbed maken.

We keken uit op Clifton Hill waar veel amusement is en het hotel ligt op loopafstand van de waterval. We dronken wat op de kamer en liepen naar de ondergrondse tunnel om de waterval aan de achterkant te bekijken, Behind the Falls, erg indrukwekkend.

In de tunnel moest je een gele regenjas aan, dat was wel nodig want beneden werd je erg nat, later begon het ook te regenen.

We gingen eten bij een restaurant wat er aan de buitenkant leuk uitzag en waar een oud omaatje ons naar binnen lokte.

We zaten in een soort ronde privé box met rood skai bekleding op de zitting. We namen grote garnalen met kruidenboter met een gepofte aardappel en boontjes.

Doordat we geen andere mensen zagen zitten in onze privé box was het niet zo’n gezellig restaurant. We haalden in het hotel onze jassen op want het regende steeds harder.
We kochten bij Starbucks frappuccino’s.
Op de kamer tv gekeken, reisverhaal bijgewerkt, i-pods opgeladen en foto’s van de camera op de laptop gezet.