Cody

Dag 18	Zaterdag 4 augustus 2007
Vertrek 10.50 uur Sheridan	Aankomst 16.30 uur Cody
Km stand vertrek 18333	Km stand aankomst 18481, gereden 148 mijl
Hotel Holiday Inn	Kamer 104
Diner Maxwell Fine Foods	Tussenstop Bighorn National Forest

We gingen ontbijten aan de overkant van de straat en ik voelde me al een stuk beter.
We hadden via de mail gezien dat het in Nederland nu eindelijk ook mooi weer begon te worden.

We laadden de bagage in en de kinderen haalden samen heel gezellig ijsblokjes voor de koelbox.
Rond elf uur gingen we op pad en de route liep door Bighorn National Forest, dit was zo mooi.

Er stond een caravan als snackbar waar buffalo en elk jerky werd verkocht, geen idee hoe het smaakt.

We zagen cowboys koeien bij elkaar drijven en later zagen we een hert. Soms waren er scherpe bochten in de weg en we stegen tot 7400 ft.
Ik had behoorlijk last van mijn oren.
We stopten bij The Passage Resort om koffie te drinken. Van buiten zag het er verlaten uit maar het personeel was zeer vriendelijk en de zaak was net geopend.

Sebastian nam een energiedrankje, Rockstar energy, hij kreeg hier later in de auto veel praatjes door.
Er stonden quad bikes die je kon huren maar helaas moest je hier minstens 18 jaar voor zijn anders hadden de jongens dit zeker willen proberen.

Later stopten we bij een picknickplaats bij een hard stromend beekje waar de kinderen met waterschoenen de boel gingen verkennen en verschillende beverdammen zagen.
Verderop in het park stopten we bij Shell Falls, hier zagen we het beekje van daarnet veranderen in een snelle stroom met waterval.

Toen we het park uit waren begon het weer te veranderen, het begon hard te waaien en te regenen en de temperatuur daalde snel. Het was een soort tornado waar we in terecht kwamen.

Om 16.30 uur kwamen we aan bij het Holiday Inn hotel in Cody, hier was het weer warm en 93oF.
Het hotel was nieuw en er stond een klein omaatje in de hal in cowboykleding om mensen de weg te wijzen. We dachten eerst dat het een pop was.
De kamer keek uit op een muur, maar was ruim en er stonden twee dubbele bedden.
We liepen even naar de naastgelegen Buffalo Bill village shop.

Omdat er dichtbij niets was gingen we met de auto op pad en reden naar het Buffalo Bill historical center.

Ik had willen rondkijken in het museum maar de anderen niet.
We waren er om half 7 en je mocht nu zelfs gratis naar binnen (in plaats van 40 dollar per familie).
Later had ik spijt dat we toch niet even zijn gaan kijken.
De jongens wilden kijken bij een vuurwerkgroothandel, ze verbaasden zich erover hoeveel (zwaar) vuurwerk je gewoon het hele jaar door kon kopen.
We keken binnen bij restaurant Cassies, een cowboy restaurant met live muziek, maar hier moesten we 40 minuten wachten.

We gingen eten bij restaurant Maxwells fine foods, waar we maar 15 minuten moesten wachten op een tafel. We kregen een salade vooraf en toen de serveerster aan Sebastian vroeg of hij soup or salad wilde zei hij: Caesars.
Hij dacht dat ze al vroeg welke dressing? Sebastian vond de serveerster wel een leuk meisje vandaar dat hij verstrooid was. Ze kon alleen niet rekenen want de rekening zou 60 dollar moeten zijn maar ze had het opgeteld en kwam op 100 dollar.
Op de kamer keken de kinderen tv terwijl ik het reisverhaal bijwerkte en Tom buiten even een sigaar rookte.
Ik haalde bij de receptie een ontbijtvoucher op voor morgen want die hadden we niet gekregen bij het inchecken. Om 11 uur gingen we slapen.

Sheridan

Dag 17	Vrijdag 3 augustus 2007
Vertrek 13.30 uur Sheridan	Aankomst 20.00 uur Sheridan
Km stand vertrek 18295	Km stand aankomst 18333, gereden 38 mijl
Hotel Best Western Sheridan Centre	Kamer 279
Diner Perkins family restaurant

Vanmorgen om half 9 opgestaan, ik voelde me beroerd, had hoofdpijn en pijn in mijn longen bij het ademhalen.
We dachten dat het misschien longontsteking zou zijn.
We gingen met zijn drieën ontbijten, Sebastian wilde blijven liggen. Het was een beetje rommelig in het restaurant. Ik had geen trek en nam alleen wat vers fruit en cornflakes.
Rond de middag gingen we op zoek naar een dokter. De apotheek naast ons hotel wees ons de weg naar een Urgent Care Clinic. We melden ons bij de receptie en toen we zeiden dat we een dokter nodig hadden vroeg de receptionist; All of you??? 

Ik moest mijn gegevens invullen op een lijst en werd gewogen, mijn temperatuur en bloeddruk werden gemeten.
We moesten wachten in een ruimte met een gordijn wat ooit wit was, maar nu onder de bloedspetters zat. Er liep een herdershond rond, echt smerig. Het leek het programma Spoed wel, je hoorde precies wat er aan de andere kant gezegd werd.
De dokter luisterde naar mijn longen en het bleek een infectie aan de luchtwegen te zijn waar ik een antibioticakuur en pijnstillers voor kreeg, die we konden ophalen bij een drogist in de naastgelegen supermarkt Andersons.
We maakten broodjes op de kamer en daarna liepen wij samen de hoofdstraat door en dronken een cappuccino terwijl de kinderen tv keken, “Parental control”.

Wij liepen langs winkels met western spullen, leuk om te zien maar niet om te kopen.
We gingen even met de auto op pad om een beetje in de buurt rond te kijken, maar er viel weinig te beleven hier.
We maakten foto’s van beelden die in de hoofdstraat stonden en gingen al vroeg eten bij Perkins, een family restaurant.
Sylvie had dit aanbevolen als een goedkoop Amerikaans restaurant.

Het eten was lekker maar niet speciaal.
 Bij Safeway kochten we een bak Ben en Jerry ijs, “chocolate fudge brownie” die we op de kamer opaten. Aan de overkant van het hotel werd een barbecue avond gehouden met live muziek, dit gaf best een herrie.

Sheridan

Dag 16	Donderdag 2 augustus 2007
Vertrek 11.15 uur Rapid City	Aankomst 19.30 uur Sheridan
Km stand vertrek 17991	Km stand aankomst 18295, gereden 304 mijl
Hotel Best Western Sheridan Centre	Kamer 279
Diner Sandfords Pub and Grub	Tussenstop Custer State Park

Ik was snipverkouden geworden door alle temperatuurverschillen steeds met de airco en zo.
In de ontbijtruimte zagen we op televisie dat er een brug ingestort was in Minneapolis, daar hadden wij van de week overheen gereden. Er waren 4 doden en 80 gewonden. Eerst al dat ongeluk in New York, de Yankees die enorm verloren en nu weer een ongeluk. We laten een spoor van vernielingen achter!

We vulden de koelbox met ijs en gingen om 11.15 uur op pad.

We tankten aan de overkant van het hotel en reden richting Custer State Park. We zouden een loop rijden en daarna onze route vervolgen naar Sheridan.

In het plaatsje Custer dronken we koffie in een restaurantje met een “beroemde” papagaai, Tim, die we aan het praten probeerden te krijgen maar hij deed zijn bek niet open.
Er stonden veel Harleys geparkeerd in het midden van de straat, dit allemaal voor de “Bikers week” die binnenkort gehouden wordt.

Bij de ingang van het Custer state park kregen we een route mee en moesten we een kaartje op de voorruit plakken, deze was een week geldig.
We waren net in het park of Tom zag al een hert langs de weg.
Ik zag later vlak langs de weg een bizon liggen.

We zagen veel meer beesten o.a. prairiehondjes, buffels en een soort geiten.

We gingen picknicken vlakbij een vijver, Walk-in fish area. We aten de broodsticks die we over hadden van Pizza hut en broodjes.

Later bij een andere parkeerplaats deden we een plasstop, er stonden daar enorme wc’s die je niet door kon trekken. Het was een enorm gat waar je boven hing en je voelde de wind onder je kont waaien.

We gingen het park uit via een mooie route naar de I-90.
Onderweg zagen we afgebrand bos en we reden langs Jewel Cave national monument, maar gingen de grotten niet in.
Onderweg lazen we en Nathalie had haar 5^e boek al uit, ik net mijn eerste.
We zagen diverse treinen onderweg, met een locomotief achter, 134 wagons en 2 locomotieven voorop. Ze vervoerden vooral steenkool.
De wegen waren erg uitgestrekt met mooie vergezichten.
Om half acht kwamen we bij het hotel in Sheridan aan.

De lobby was aan één kant van de weg en de hotelkamers aan de andere kant.

Via een loopbrug over de weg kon je naar de overkant. Onze kamer was op de 2^e verdieping en er was geen lift. Het slot van onze deur was kapot en je kon zo naar binnen zonder sleutelkaartje.
Een monteur kwam dit repareren.
Al met al gingen we pas om 20.45 uur van de kamer af om te gaan eten.
Ik had gelezen over een restaurant in Sheridan, Sanfords pub and grub, deze scheen leuk te zijn.
We liepen er naar toe, maar voor de deur twijfelden we want het zag er niet uitnodigend uit.
Maar eenmaal binnen was het erg leuk met rare dingen aan de muren en het plafond.

De kaart was enorm uitgebreid met wel 180 gerechten, volgens de serveerster.
Sebastian nam een enorme biefstuk, Nathalie pasta met garnalen, Tom een burger met jalopenos en ik een burger met bacon en nacho-kaas.
Alles bij elkaar was het weer veel te veel.
We waren om 22.15 uur terug op de kamer en gingen lezen.
Omdat ik zo verkouden was nam ik paracetamol.

Rapid City

Dag 15	Woensdag 1 augustus 2007
Vertrek 12.00 uur Rapid City	Aankomst 18.00 uur Rapid City
Km stand vertrek 17853	Km stand aankomst 17991, gereden 138 mijl
Hotel Best Western Town & Country	Kamer 161
Diner Pizza Hut

Nadat we vanmorgen uitgeslapen hadden ging Tom met wasgoed naar de laundrette van het hotel. Nathalie en ik gingen intussen naar de ontbijtruimte om spullen te pakken voor ons viertjes.

Het internet werkte niet op de kamer en bij navraag bleek dat het in het hele hotel niet geactiveerd was.
We tankten en maakten de voorruit schoon want er zaten veel insecten op.
Ik kopieerde de foto’s van de laptop op een dvd en ruimde de was weer op.
We gingen om 12 uur op pad naar Mount Rushmore. 

Je moest alleen 8 dollar parkeergeld betalen en geen toegang, dat viel mee.
Met de parkeerkaart kon je vanavond terugkomen om de lichtshow te bekijken.
Je zag de hoofden (smoeltjes) van de 4 presidenten al vanaf een afstand op een berg liggen.
We dronken koffie en Nathalie maakte een herinneringsmunt.
Het was mooi weer en niet druk.

 

 

Je kon een trail onder en langs de “smoeltjes”lopen, we maakten veel foto’s en vonden het indrukwekkend.

Daarna gingen we op weg naar het Crazy Horse National Monument, maar stopten eerst op een parkeerplaats om te picknicken.

We stonden helemaal alleen op de parkeerplaats en de kinderen leefden zich even uit door rondjes te gaan rennen en elkaar achterna te zitten.
Bij de ingang van het Crazy horse national monument bleek dat de toegang 25 dollar was, dat vonden wij erg duur en draaiden om.
Vanaf de weg kon je het monument zien liggen en we maakten daar foto’s. We reden door naar Custer State Park maar de toegang was 12 dollar.

Als we morgen op weg gaan rijden we er doorheen en we besloten het vandaag te laten.
We hadden bordjes gezien voor een helicopter tour voor $ 35 per persoon en gingen informeren in het kantoortje.
We zouden een tour van 9 minuten doen langs Crazy Horse NM en bizons spotten in Custer State Park.
Op verzoek plaatsten we een pin op Nederland op de wereldkaart, zodat de eigenaar kon zien waar de mensen vandaan kwamen.
We hoefden niet te wachten en konden direct in de helikopter stappen. Tom zat voorin, maakte foto’s en kletste met de piloot.

Het was schitterend om te zien, Black hills national forest is echt een mooi park met veel naaldbomen en ook het Crazy horse monument konden we goed fotograferen.
De tour duurde in totaal zelfs 12 minuten dus we boften. Later keken we even rond in het cowboyplaatsje Keystone.
Het stikte overal van de motorrijders want er wordt binnenkort een rally gehouden.

Bij ons hotel kwamen we de twee motorrijders weer tegen waar we al eerder een praatje mee hadden gemaakt, ze zaten in hetzelfde hotel. Zij zouden vanavond ook naar de lichtshow bij Mount Rushmore gaan.

We gingen eten bij een Pizza hut. Sebastian en Nathalie dachten dat het net zo iets was als McDonalds waar je aan de balie bestelt maar we konden in een hokje aan de kant zitten met twee banken (een boot).

We bestelden een family meal, maar omdat het er druk was duurde het lang voor we iets kregen.

We hadden broodsticks vooraf besteld maar deze kwamen op tafel gelijk met de pizza’s al kregen. De broodsticks namen we mee in een doos, lekker voor de lunch morgen.
We reden naar Mount Rushmore voor de lichtshow waar de tribunes al aardig vol zaten.
Een vrouw begon een verhaal te vertellen maar eerst moest iedereen gaan staan (zonder pet) en trouw beloven aan de Amerikaanse vlag.
Daarna vertelde ze over de 4 presidenten;  Theodoor Rooseveldt, George Washington, Thomas Jefferson en Abraham Lincoln.

Er werd een film vertoond over de 4 presidenten en hoe goed Amerika wel niet was. Het geheel zou van 21 tot 21.30 uur duren, maar pas de laatste 5 minuten ging er licht aan gericht op de “smoeltjes”. We vonden het tegenvallen want hadden een hele lasershow verwacht.
De kinderen wilden graag bij Sonic, een drive-in restaurant tegenover ons hotel, een ijsje halen en namen een Cookie dough blast.

De kinderen keken tv terwijl wij buiten op het balkon genoten van een wijntje en een biertje.